Gráir draumar.

36 ára karlmaður lokkaði til sín 13 ára stelpu í gegnum internetið. Hann fékk hana til að koma til sín á Kings Cross lestarstöðina, fór með hana heim til sín, hellti hana fulla og reið henni svo. Þessi maður hefur verið settur í steininn og mun sitja af sér 6 ára dóm fyrir verknaðinn. Þá verður hún 19 ára. Ekki finnst mér þetta þungur dómur.

Til að bregðast við slíkum árásum er tilkomið fyrirtæki í Bretlandi sem fer í gegnum harða diskinn hjá fólki sem grunar að börnum sínum stafi hætta af fólki sem leggst á börn. Bretar eru sérstaklega ungdómsdýrkandi fólk, mikið af fólki sem ræður svo ekki við sig og gengur á vit draumóra.

Á svipuðum nótum hefur internet leikurinn Second Life orðið grundvöllur fyrir draumórum margs fólks sem langar að leita á börn en hefur sig ekki í það. Þegar ég ræddi þetta mál við lögfræðinginn minn sagði hann að sér fyndist enginn munur á því að lemja/skjóta fólk til dauða og að ríða 12 ára stelpu “virtually”, við getum ekki farið að handtaka tölvuleikjapersónur, Duke Nukem, Agent 47 eða Sam Fisher. Ættum við þá að handtaka leikara sem hafa leikið slíkan atburð, Kevin Bacon t.d.?

Þetta er ekki rétt, en er þetta rangt? Þetta er sérstaklega grátt svæði. Til huggunnar þykist ég vita það að litlu telpurnar sem verið er að leita á í þessum blessaða leik eru sennilegast ekki litlar telpur, heldur eldra fólk sem er að upplifa falda draumóra um að vera lítil telpa. Eða karlar með kaktus í rassgatinu eins og lögfræðingnum mínum datt í hug.