Kýr.

Mér hefur verið tjáð að á hálendinu ferðist um hópur af villtum nautgripum og dvelji þar allan ársins hring komnir á 4. ár. Það var víst einum bónda fyrir austan sem fór að þykja vænt um skepnurnar og tengjast þeim tilfinningum sem hann gat svo ekki slitið við sláturtíð. Af þessu hlaust, eins og gefur að skilja, töluverður hnekkur á rekstrargrundvöll kúabúsins. Bóndinn fyrir austan ákvað að sleppa kúnum og gefa þeim líf og þær þustu upp til fjalla og átti enginn von á þeim í byggð á ný, sem hefur að mestu staðist að ég best veit. Reynt hefur verið að senda leiðangur að lóga þessum dýrum en vandræði urðu strax við þá uppgötvun að þessir nautgripir væru ógjarnir að halda sig við fjallvegina svo hægt yrði að ferma búkinn á bifreið sem svo væri ekið á brott. Hins vegar hefur ferðamönnum staðið ógn af þessum mannýgu, sjálfstæðu nautgripum sem þrátt fyrir harða vetur á hálendinu virðast vera að fjölga sér með hverju árinu. Orðrómurinn er að við smalamennsku á haustinn finnist reglulega yfirgefin reiðhjól uppá fjallvegum og fyrr um sumarið hafi komið útlendingur hlaupandi í hjólagalla sem var mikið niðri fyrir en hann talaði aðeins útlensku en ekki enskútlensku sem bændur fyrir austan kunna, enda með kaffihús sem opnar kl. 20:00am. 
Hér er svo kýrin Harpa sem synti yfir Önundarfjörð og breytti nafninu sínu í Sæunn.