Hvaðan er ísl. eþanól?

Sæl veriði, „Everything about ethanol is good, good good” (Chuck Grassley, Iowa). Hr. Ólafur Ragnar virðist vera hjartanlega sammála og það þykir mér undarlegt því ekki hélt ég að hann væri maður sem tæki ákvarðanir að óathuguðu máli. Það sem mér þykir enn undarlegra er að þetta lítur ekki út fyrir að vera bóla, heldur ætlar að verða önnur tilraun á við kjarnorku og vetni. Hvernig var það eiginlega, gekk ekkert að knýja bílana með vetni? Það þarf að brenna meira af eþanóli en bensíni til að sami kraftur myndist við brunann sem þýðir að eþanól brennur ekki hreinna en bensín né er það ódýrara. Þó svo eþanól sé ekkert annað en 180% alkahól þá er uppruni og vinnsla eþanóls langt því frá að vera sú sama. Til að mynda hefur eþanól framleitt úr sykurreyr í Brasilíu orkuhlutfallið 8/1. Það er þegar tekið er tillit til alls orku sem þarf til að rækta, flytja og verka sykurreyr í eþanól þá er orkan sem fæst úr verkun 8x meiri en sú sem hefur verið lögð í verkunina. Það er mjög fínt miðað við bensín sem hefur orkuhlutfallið 5/1. Hins vegar er eþanól sem unnið er úr korni með orkuhlutfallið 1,3/1. Það er því í raun ekkert að því að grenna bensínnotkun með eþanóli en það skiptir ÖLLU máli hvaðan það kemur og úr hverju það hefur verið unnið. Í BNA virðist eþanól ætla að verða það besta síðan niðurskorið brauð. Allir sem e-ð ætla með stjórnmál að gera hafa stökkið á vagninn og ætla ríða græna hyskinu til sigurs, Hillary Clinton, John McCain, Barack Obama og svo nú síðast John Edward. Framleiðsla á eþanóli þar í landi kemur mestmegnis, ef ekki eingöngu, frá korni. Korn er einmitt og hefur verið sú landbúnaðarvara sem hefur fengið mestu aðstoð frá yfirvöldum í BNA, 51 milljarð USD milli 1995-2005 (2x meira en hveiti). Í dag er framleiðsla eþanóls um 3-5% af eldsneytis notkun BNA en heldur yfir 20% af allri kornuppskeru sem hefur orðið til tvöföldunar á heimsverðinu á korni (mjög gott að græða, en það er vandamál með blessaða 3ja heiminn, hann á víst erfiðara með að greiða 2x hærra verð fyrir kornið sitt. En af hverju ættum við svo sem að láta okkur það varða núna... það er langt í burtu). Það er erfitt að réttlæta þessa röskun með öðru en tálsýn og blekkingum. Hættan er sú að bændur í S. og N. Ameríku fari að ryðja úr vegi regnskógum og öðrum ræktunum sem halda aftur af hlýnun jarðar fyrir korn sem hefur orkuhlutfallið 1.3/1. Þetta er ekki bóla, þetta er stórhættuleg tálsýn og vitfirring í skjóli grænna hugsjóna. Meira að segja Apaheili veit þetta og hann veit ekki neitt. Ekki éta skít. Kv. KLT.

Rónaraup

Tími Hann át úrið, ropaði upp klukkustundunum, tuggði mínúturnar, með þykku lagi af sekúndum. Hvað er tími? Jú, tími er bara orð, orð sem hefur mikla þýðingu, því án tímans væri mannkynið, KLUKKULAUST!! Strákur Dagurinn í dag Dagurinn í dag byrjaði á því, að ég upphugsaði eitt ákveðið... mál, ég fór ekki með krónu í vasann, til Reykjavíkur, nú er ég búinn að byggja upp úr því, ég er með tíu þúsund kall í vasanum, og mér líður vel. Þannig er dagurinn í dag! Strákur Þreytt og sár Hvað vil ég segja þér? Ég hef svo mikið að segja þér. Ég er þreytt og sár. Af hverju ertu að horfa svona alltaf á mig. Ef þú meinar ekkert með því. Ég er alveg ófeimin, að horfa framan í heimin. Og mundu eftir því! Kvikindi

Allt sem áður hafði verið svo eðlilegt var nú orðið framandi og gerólíkt því sem það átti að sér að vera. Mér var hugsað um síðustu orð föður míns: Varaðu þig sonur hún gæti verið hlaðin. Maður gekk í hringi og tuldraði fyrir munni sér galdraþulu sem veitti honum þann hæfileika að verða aldrei ringlaður. Annar stóð við símann og spurði viðmælanda um svefnpokapláss fyrir tvo. Allt var kyrrt og allt var hljótt, nema fótatak af hægri, vinstri og símnotanda sem hafði fengið skakkt númer og spurt einhvern Guðmund um svefnpokapláss fyrir tvo. Þriðji maðurinn var lágvaxinn, grannur og mjög þjakaður af einmanaleika og biturð út í samfélagið. Hann var í allt of stórum skóm, sem greinilega voru honum gefnir af einhverjum ókunnugum, nema að hann lifði í voninni um að stækka töluvert á þeim stutta tíma sem skórnir entust. Hann var í of stuttum buxum og of stórri peysu, hann átti sennilega engan jakka eða yfirhöfn. Kona gengur inn og hann er í uppreimdum stígvélum með splæsum sem ná upp undir hné. Konan er með alskegg og fer inn á karlasalernið. Konan stendur við athöfnina. Drengur hlustaði á þögn á snældu sem hann hafði verslað sér. Hann er að komast í skilning við frumstigið í tónfræði. Hann hækkaði aðeins í. Tveir menn sitja á bekk og hófu að ræða jarðaför annars mannsins. Þeir eru klæddir í betri fötin sem einu sinni voru góð, nú eru þau betri. Betri en ekki neitt. Hann ætlar að láta jarða sig í kyrrþey. Hinn spyr hvar hún sé á landinu. Tíminn nálgaðist og mér var þar með rutt út á færiband tímans, það þarf að trekkja lífsklukkuna eins og aðrar klukkur. Jón á röltinu var hættur að ganga í hringi og var kominn meira út í strunsið, strunsaði í öll horn og sleppti engri flís ósnertri, vandvirkur. Mennirnir tveir, höfðu komist að samkomulagi um að auka mætti ferjugang við Breiðafjörð. Lágvaxni, granni, mjög þjakaði, af einmanaleik og biturð, maðurinn var horfinn sjónum mínum en ég vissi af honum fyrir hornið. Ég sá glytta í óútfylltu skóna, þar sem tábergið var enn ókannað eins og ónumið land. Drengur hafði lokið við frumstigið og var nú kominn í algjört hljóð. Hann hækkaði aðeins í. Bílstjórinn kom arkandi að og handlék skiptimiðadæluna eins og hún væri blýkúludæla frá Smith og Wesson. Hann ætlaði sér alltaf að vera lögregluþjónn. Hann komst þó í einkennisbúning. Ég steig upp í og greiddi með seðli, hann vildi seðil og tvo silfraða. Hvað gat ég gert, hann var, jú, með skiptimiðadæluna. Ég fékk mér sæti og lét riddara götunnar svífa með mig heim í fyllsta öryggi. Kv. KLT

AlabamaSlama

When Alabama-Slama woke up that Sunday morning he felt like the big bad freight train had rammed itself up his rectum. He got out of his bed and headed for the toilet as one always does. On the way there he saw his own shadow on the wall and a great huge big thing hanging between his legs. 'oh my god' he thought, 'my wish has come true.' He was wrong. When he looked at himself in profile he realised that this great huge big thing was hanging from his backside. Instantly he started pulling, tossing and turning, trying to get this unwelcome new part of his body out. But all for nothing! This would certainly be a job that had to be done before breakfast, so he thought of a plan. He got himself a rope; tied one end to a doorknob and the other to his new bodypart and legged it. It gave him a new sense of the word "excruciating" pain. He fell down to his knees, with his tail dragging to the floor and lay there for a bit and sobbed. He had to think of another plan and that instantly. Alabama-Slama lived on the third floor in a block of flats and rarely one gets to use that fact to ones advantage but he was about to. He opened the balcony door, extended the rope and off he went flying, the only flying thing with a tail since the dinosaurs. The rope ended, swung him into the window of the flat below and broke it, cutting the rope and down to the ground he headed, naked with a tail. 'Fucking hell, man!' he shouted out so everyone came to look upon what had happened. He felt like a million eyes had watched him walk around the house and back up to his flat. So, what to do? He hanged himself! With loosening of the bowels a rubber arm fell to the floor, its hand; the clenched fist of communism.

Lært hjálparleysi

Lært hjálparleysi er eitthvað sem ég hef lært að segja en svo margir eru hrjáðir af. Fyrir mér er þetta orð og að vita af því gerir mig meðvitaðan um stöðu mína. Hvað gerist ef ég læri hjálparleysi og geng um göturnar án þess að garga og láta í mér heyra þegar mér er misboðið? Hvað gerist ef allir mínir landar og öll íslenska þjóðin lærir þetta hjálparleysi? Hver kemur þá og leysir okkur úr þessari ánauð með hægfara námundun og setur okkur í aðstöður þar sem við getum ekki tapað? Hvað ef mínar pælingar koma of seint og allir hafa þegar lært að staðan sem við erum í sé vonlaus og afturvirkt nám sé það eina sem öll þjóðin getur reitt sig á? Ef maður fer út á götu kemur á móti manni baggi af fólki, knippi af alveg eins fólki sem fannst það sama og hinum og það kemur þeim ekki við. Þau eru í sama mengi og vinur þeirra sem var alveg eins. Það kemur yfir mig hrollur sem á sín upptök í fyrirlitningu sem gýs upp hjá mér þegar ég sá þessi mengi af ungu fólki ganga um bæinn, sem finnst það svo smart því fyrr um daginn hafði því verið líkt við fræga kvikmyndastjörnu og þá var það á grænni grein því það var þá komið með fyrirmynd sem allir dáðu líka, eins og það sjálft. Það er örugglega erfitt að vera geðveikur, svartur blettur á þjóðfélaginu því þeirra baggi er öðruvísi en allir aðrir baggar. Þeirra baggi er geðveikur og því óútreiknanlegur og óskiljanlegur nokkrum heilbrigðum manni, sem segir öðrum manni það sem honum var sagt í gær. Og þannig á þetta eftir að ganga þar til einn maður rífur af sér hlekkina, stígur í drullupollinn á leið sinni að ótroðinni slóð og þeytir upp þessari botnleðju sem við erum og höfum verið svo lengi vegna viðja vanans. Fariði varlega. Kv. KLT

Big Jim

Sæl veriði, þegar ég var lítill átti ég action karl sem var kallaður "Big Jim". Hann var um þrjátíu sentimetrar á hæð og var svolítið massaður. Hann var með liðamót eins og hver önnur manneskja nema hvað að hann gat ekki hreyft ökklann, sem var svolítið sérstakt. Af hverju hann gat það ekki, veit ég ekki! Hann var allur úr harðplasti nema handleggirnir á honum þeir voru úr gúmmí sem hægt var að beygja og ef maður hætti sér í það, stækkuðu upphandleggsvöðvarnir á honum og varð greinilegt að hann var sterkur. Hann gat einnig bara litið til beggja hliða en ekki upp og niður og þótt undarlegt megi virðast, truflaði það mig aldrei neitt! Big Jim var einum hæfileika gæddur, sem þótti merkilegt, hann var með hnapp á bakinu sem var eins og flatarmálið á fingurgóm, þumalfingurs fullvaxta karlmanns, að stærð. Ef maður vildi og þorði gat maður þrýst á þennan hnapp og þá sveiflaðist hægri handleggurinn á honum fram... hann gat þá sem sagt kýlt. Hann var líka alltaf að lenda í einhverjum óskunda og þurfti þá gjarnan að berja frá sér þegar "vondu" mennirnir voru að óþekktast eitthvað. Ég var svo þróaður í mínum leik að meira að segja átti ég innigalla fyrir manninn, það voru þá náttföt og lenti hann í mörgum ævintýrunum á náttfötunum einum saman. Ég þurfti að hætta að leika mér með hann þegar ég fór í gagnfræðaskóla, ekki af því ég vildi það heldur af því það var barnalegt! Stundum, langar mig nú að finna annan svona Big Jim og sína Svínunum hvar Davíð keypti ölið, því það virðist ekki gerast nema í hugarheimi barna. Kv. KLT