Sunday, July 15, 2012
Glaxo karlinn.
Nú er komin upp sú hugmynd að e.t.v. sé betra að vera með forvarnir gegn
Alzheimer en að reyna lækna skepnuna, þar sem sú lækning er ófundin. Þetta
teljum við vera algjört þjóðráð. Er ekki alltaf betra að veikjast ekki en að
veikjast og vera svo læknaður af þessum veikindum. Þegar ungbörn er um að ræða
þá er oft verið að byggja upp þol gegn ákveðnum vírusum í framtíðinni og því
sóst eftir veikindi barna. Þetta held ég að eigi ekki við um Alzheimer. Nema
auðvitað ef manni líður eitthvað betur með að gleyma, sumir dansa til að gleyma.
Við skulum samt öll gera okkur grein fyrir því að lyfjafyrirtækin hafa þetta í
hendi sér og eru gríðarlegur áhrifamikill iðnaður um hvernig okkur líður og
hvað er læknað. Gott dæmi er þunglyndi. Nú gengur lyfjaiðnaðinum óskaplega illa
að halda þessum leiðinda sjúkdóm í skefjum. Það eru sífellt fleiri rannsóknir
sem sýna að þunglyndislyf eru að gera eiginlega ekki neitt. Svipað og SÁÁ að
ramba inná einn auðtrúa en fá laun fyrir að trekkja þann eina auðtrúa sauð. Við
getum spurt okkur af hverju alnæmi sé enn að hrella óvarið kynlíf og hvers
vegna tórir Magic Johnson einn aðal leikmaður Los Angeles Lakers og var
greindur með HIV veiruna fljótlega eftir andlát Freddie Mercury af þessari sömu
veiru. Blessuð sé minning hans. Fljótlega eftir fyrsta hræðsluáróð flaug
fiskisagan að veiran hefði sprottið af kynlífi milli manns og apa. Það var víst
ekki satt. Við teljum þó að fuglaflensan og svínaflensan séu heldur ekki satt.
Íslenska ríkið hefur þó séð til þess að lyfjarisinn GlaxoSmithKlein eigi fyrir
salti í grautinn. Hálfvitar.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment