Kennari fangelsaður í Súdan vegna nafngiftar.

Bresk kona sem starfaði sem kennari hefur verið kærð og dómfelld vegna nafngiftar á bangsa í bekknum hennar. Með atkvæðagreiðslu 7 ára barna í bekknum var bangsinn nefndur Múhameð. Hún hefur verið dæmd til 15 daga fangelsisvistar en fyrir utan hrópa 1.000 manns að taka eigi hana af lífi. Mér líst illa á þetta og vona sannarlega að trylltur lýðurinn fái ekki að ráða. Myndirnar af SKY fréttastofunni sýna fólk dansandi á götum úti, með flögg, gólandi að það ætti að drepa hana fyrir slíka vanvirðingu. Mér finnst þetta brjálæði. Er þetta útaf spámanni sem slík vitfirring á sér stað? Þetta verður að stöðva og það sem fyrst.

Óskýr skil prímata og manna/ í stúkusæti fyrir heimsendi/ Vertu velkominn Pétur.

“Mike Huckabee, apparently unaware that human beings are primates, responded to a question about evolution by saying, “If anybody wants to believe that they are the descendants of a primate, they are certainly welcome to do it.”” At a recent appearance at the Prestonwood Baptist Church near Dallas , “he told audiences that Christians are sitting in the pole position of the race to Armageddon “If you´re with Jesus Christ, we know how it turns out in the final moment,” he said. “I’ve read the last chapter in the book, and we end up winning. Winning?”” (Matt Taibbi, Rolling stone, National Affairs).

Sérstakur strákur hann Mike Huckabee, en þetta er víst ekkert óalgengt. Mike Huckabee vill fá að bjóða sig fram til forseta BNA fyrir hönd Republikanaflokksins. Hann keppir við Rudy Giuliani, Mitt Romney, Fred Thompson og John McCain.

Ég veit ekki hvað skal segja um Mike. Ég skil ekki hvernig það er hægt að vera svona afturábak. Kaþólska Kirkjublaðið var að koma inn um lúguna og er þess getið þar að kaþólikkar í Reykjavík hafa fengið nýjan biskup frá og með 30. október á þessu ári og var tilnefndur Pétur Bürcher, aðstoðarbiskup biskupsdæmisins í Lausanne-Genf og Fribourg í Sviss, til að gegna embætti Reykjavíkurbiskups.

Nú datt mér í hug að Pétri hefði orðið á í messunni og verið lækkaður í tign, eða metorði. „Að eigin sögn kom tilnefningin í embætti Reykjavíkurbiskups honum algjörlega á óvart því hann hafði aldrei til Íslands komið. En af tryggð við hirðisembættið hafi hann hins vegar gefið samþykki sitt við þessari ráðstöfun.”(Sr. Jürgen Jamin, Kaþólska Kirkjublaðið, „Velkominn til Íslands Pétur biskup”). Þann 15. des.’07 mun Anders Arborelius Stokkhólmsbiskup og formaður biskuparáðs Norðurlanda setja Pétur biskup í embætti við hátíðlega athöfn í Dómkirkju Krist konungs í Landakoti.

En hvað er svo sem þetta biskupsembætti og enn frekar er sérstakur Reykjavíkurbiskup? Er annar í Hafnarfirði og Stykkishólmi? Í grein eftir Markus Carloni í sama blaði, greinir hann frá hvernig biskupinn kemur inn í kirkjuvaldið: Í baráttunni við alls kyns trúvillur þróuðust þrenns konar viðmið til að greina kaþólska trú frá annars konar kenningum: rit Biblíunnar, hefðin og biskupsembættið sem ákvörðunarvald um kenningaratriði og helgisiði. Eftir það öðluðust biskuparnir mismunandi ábyrgðarsvið og sumir biskupanna, oftast þeir sem bjuggu í höfðuborg einhvers svæðis, fengu umsjónarvald yfir öðrum biskupum svæðisins. Af þessu þróaðist síðan valdaröð patríarka, metrópólíta eða erkibiskupa og biskupa. Efstur stóð páfinn, biskupinn í Róm. Fyrst verður biskupinn að hljóta vígslu sem djákni og síðan prestur. Skipun flutningur eða lausn frá embætti biskups er eingöngu í höndum páfa en það er hann sem veitir biskupunum andlegt úrskurðarvald þeirra.

Sem sagt ef það eru fleiri biskupar á Íslandi þá ræður Pétur. „Vegsemdar- eða embættistákn biskups eru mítur, bagall (til að minna á hirðishlutverkið), biskupshringur og brjóstkross.”(Markus Carloni, Kaþólska Kirkjublaðið, „Hugleiðingar um biskupsembættið”).

Almenn brot.

Stundum kemur það fyrir að maður veit að e-ð er, en þetta sem er, er ógreinanlegt. Maður getur heyrt, þefað, snert, bragðað og séð. Allt eru þetta nú brigðul verkfæri ein og sér. Manni gæti hafa heyrst fótatak en það er óljóst hvort um var að ræða fótatak konu eða karls, einnig er hægt að finna eggjaprumpulykt af hverum. Munurinn á steypu og tré er áþreifanlegur en ekki sætt eða súrt, beiskt eða rammt. Sjónin er þó mest metna skynfærið en takmarkað og brigðult á raunveruleikann líkt og hin eins og myndin hér að ofan sýnir (allar línur er beinar og láréttar). Ætli það þurfi ekki ákveðna blöndu af skynfærum til þess að maður sannfærist að e-ð sé. Ætli þegar maður hefur 2 af 5 skynfærum örvuð þá trúi maður að svo sé. Maður heyrir í báli og finnur brunalykt (almenna brotið 2/5). Maður getur einnig séð eggið sem maður ætlar að setja uppí sig og það bragðast eins og egg og til staðfestingar þá kemur eggjaprump e. 20 mín. Slíkt myndi vera almenna brotið 3/5 og hlutföllin 5/5 eru öll skynfæri örvuð.

Trúin á guð almáttugan er slík að engin skynfæri eru örvuð og því engin staðfesting. Þó er til fólk sem veit að guð er til. Maður virðist sjá svarta díla hér til hliðar þó eru þeir ekki til staðar. Er guð almáttugur svartur blettur?

Samkvæmt ofangreindu er trúin á guð almáttugan almenna brotið 0/5. Stytting almennra brota felst í því að láta teljara og nefnara fá eins lágt gildi og hægt er án þess að breyta gildi brotsins. Þau eru stytt með því að finna sameiginlega frumþætti og deila þeim í bæði teljara og nefnara. Tökum t.d. fyrrnefnda brotið 0/5. Það er alger óþarfi að brot hafi gildið 0/5 þegar það getur haft gildið 0 og er léttara að muna.

Guð er allt og allsstaðar er sennilegast sú tilgáta sem styrkustu stoðum stendur en þá er hann allteins ekkert þar sem hann er jafnaður út handan jafntogmerkis þegar brot eru einfölduð. Hann gæti þó verið annarhver fótur á fílnum hér að ofan.

The fall of a president.

"Nobody even talks about substitutes or something almost exactly the same. The mould disappeared about three minutes after they made that evil bastard... and although there was never any doubt about who stole it, nobody had any proof.../... But the war is over now and he lost... Gone but not forgotten, missed but not mourned; we will not see another one like him for quite a while. He was dishonest to a fault, the truth was not in him, and if it can be said that he resembled any other living animal in this world, it could only have been the hyena.../... His face was a greasy death mask. I stepped back out of his way and nodded hello but he didn't seem to recognize me. I lit a cigarette and watched him climb the steps to the door of the helicopter... then he spun around very suddenly and threw his arms straight up in the famous twin-victory signal; his eyes were still glazed, but he seemed to be looking over the heads of the crowd at the White House. The helicopter went straight up and hovered for a moment then swooped down towards the Washington Monument and then angled up into the fog. Richard Nixon was gone." (HST, The Great Shark Hunt, 1979).

2 cd.

Upplýsingar um 25 milljónir einstaklinga hafa glatast í pósti á Bretlandi.

Á tímum þar sem einkennisþjófnaður er gróðatækifæri þá eru þetta ekki góðar fréttir fyrir þá sem eru skráðir á þessum 2 geisladiskum sem báru upplýsingarnar. Ekki er þó allt breska þýðið á þessum diskum heldur einungis þeir sem hafa átt börn í Bretlandi og þegið barnabætur. Væri einungis um nöfn að ræða þá væri nú engin frétt heldur er einnig útlistað heimilisfang viðkomandi, fæðingardagur, sjúkrasamlagsnr. (social security nr.) og svo upplýsingar um bankareikninga viðkomandi og númer þeirra. Gögnin voru send í óskráðum pósti hjá póstflutningafyrirtækinu TNT.

Paul Gray stjórnarmaður HMRC (HM Revenue og Customs) hefur sagt af sér og er þrýstingur frá stjórnarandstöðunni að fjármálaráðherran geri það líka.

Lögreglunni hefur nú verið nú verið fengið það verkefni að finna tvo geisladiska í London sem voru sendir í pósti 18. október á þessu ári. Skelfing er að grípa um sig hjá fólki sem telur nafn sitt verið komið í gönur.

Nú myndi ég halda að það væri ekkert sem mælti á móti því að senda þessar upplýsingar með rafrænum hætti. Aukin áhersla hefur verið lögð í öryggisferli frá því í september þegar upplýsingar um 15 þúsund einstaklinga glötuðust á svipaðan hátt.

Líkurnar eru 1/25.000.000 á því að verða einn útvaldra af hröppum sem ætla að græða af þessum diskum sérstaklega. Bretar voru alls 60 milljónir á síðasta ári og áður urðu um 12 þúsund Bretar fyrir barðinu á persónustuldi á hverju ári sem er 0,02% af þýðinu. Samkvæmt þessu munu því um 5 þúsund Bretar lenda í vandræðum vegna diskanna tveggja. Líklega mun aðgengi auka glæpatíðni og gera má ráð fyrir tvöföldun sem gera þá um 10 þúsund manns.

Umræðan sem hefur verið í fullu mæli frá því í gær hefur snögglega farið yfir helstu hættur og er þar með nefnt að barnaníðingar gætu notað þessar upplýsingar, til að nálgast fórnarlömb á spjallrásum og almennt á internetinu. Ég sé nú ekki í fljótu bragði hvernig slíkar upplýsingar geta stytt eða auðveldað leiðina að barni og því ekki þörf á meiri árvekni þar. Hins vegar er alveg grafalvarlegt að þetta lendi í höndunum á þrjótum. Gefið er í skyn að með þessum upplýsingum sé hægt að versla á internetinu og þá nota upplýsingarnar sjálfur þannig að maður gangi í hlutverk fórnarlambsins. Einnig er bent á að hægt sé að selja upplýsingarnar þeim sem kunna að fara glæpsamlega með slíkar upplýsingar og eru til í að greiða fyrir aðgengi. Fyrir utan augljósu ástæðuna með fjármálin þá var tilgreint að hægt væri að kaupa farsíma á nafni fórnarlambsins. Í raun voru engin takmörk fyrir því hvað hægt væri að gera með slíkar upplýsingar. Þannig að svona lítur þetta út fyrir mér: Það er mjög ólíklegt að upp komi vandræði hafi maður yfir höfuð verið skráður á þessum geisladiskum og muni svo ólíklega henda að maður verði fyrir barðinu á persónustuldi þá er engin leið að gera ráðstafanir því enginn veit hvaðan hættan muni steðja að.

Það er hart í þeim.

“In the case of a nuclear strike, the whole of the US submarine fleet would be the only survivors.” (Nebraska, Submarine Commander Ashton). ...og það var og.

Eniga meniga allt snýst þetta um peninga.

Ég er viðskiptavinur Vodafone. Vodafone, áður Ogvodafone, var samsett úr Íslandssíma og Tali, tvö lítil eða meðalstór fyrirtæki sem áttu allt sitt undir persónulegri þjónustu við viðskiptavini sína. En mér sýnist þetta alltaf á einn veginn farið. Viðskiptavinurinn er beðinn um að éta skít og þegja þegar fyrirtækið hefur náð að vaxa og verða að stórfyrirtæki. Hvort heldur sem veldur að umsvif fyrirtækjanna verða svo viðamikil að ekki tekst að halda utan um grunneiningar fyrirtækisins eða að þau telja sig vera komin í svo samkeppnishæfa stöðu á markaðnum að viðskiptavinurinn hefur engan annan kost.

Mín saga er svo sem ekkert afgerandi eða önnur en svo margir hafa lent í. Við heimilisfólkið ákváðum að sýna dyggð við eitt fyrirtæki með því að hafa gsm síma, heimasíma, internetið og sjónvarp hjá Vodafone og er fólki umbunað með slíkri dyggð með vægum afslætti. Sjónvarpið fengum við í gegnum Digital Ísland. Það voru mistök.

Tengslin á milli Digital Íslands og Vodafone eru mjög óskýr. Maður fær afruglara Digital Íslands á sölustöðum Vodafone. Hins vegar hefur Vodafone ekkert með Digital Ísland að gera þegar kemur að bilunum eða annarri þjónustu. Reyndar hefur enginn neitt að gera með Digital Ísland þegar kemur að bilunum eða þjónustu og er hún því enginn, núll. Þegar við heimilisfólkið stungum afruglaranum í samband fengum við ljómandi fína mynd en það vantaði nokkrar stöðvar sem komu bara alls ekki inn. Okkur fannst það nú ekki tiltökumál þar sem við áður höfðum ekki sjónvarp og í sífelldum vandræðum með loftnetið. Eftir um hálfsmánaðar notkun hurfu allar stöðvarnar. Ekkert fannst þó leitað væri.

Okkur var sagt, þegar við loksins náðum í gegn til Digital Íslands, eftir 45 mín. bið í síma, að þetta væri sennilegast e-ð hjá okkur sem væri vandamálið. Auðvitað var þetta ekkert sem Digital Ísland ætlaði sér að taka á. Okkur var sagt að fá okkur loftnetsmann sem myndi laga þetta því við höfðum ekki nægilega góð skilyrði fyrir móttöku útsendingar. Gott og vel. Við gerðum það ekki því við þekkjum þessa lygatuggu og sögðum upp fyrirbærinu. Daginn eftir voru allar stöðvar komnar inn og líka þær sem við höfðum aldrei náð áður. Enginn loftnetsmaður hafði litið á loftnetið né nokkuð annað gerst. Eina breytan var að Digital Íslandi var sagt upp.

Svo sá húsfrúin auglýsinguna um að hægt væri að sjá sjónvarp í gegnum adsl án nokkurs loftnets. Þetta var akkúrat fyrir okkur. Við athuguðum málið og það sem þurfti að gera var að færa adsl línuna yfir til Símans frá Vodafone og þá væri allt klappað og klárt. Þessi beiðni var færð til Vodafone og svo biðum við þar til við fengjum loks að sjá sjónvarp. Ekki gekk þetta ferli betur en svo að internetið varð óvirkt hjá okkur. Við athuguðum hjá Vodafone sem bað okkur að koma með “routerinn” til sín svo þeir gætu litið á hann og gengið úr skugga um að hann væri í lagi. Ekkert mál. Við erum réttlátt fólk. Í síma var okkur sagt að hægt væri að bíða eftir að litið væri á hann og svo gætum við farið með hann til baka. Þetta var alls ekki raunin. Í móttöku Vodafone tók á móti okkur feitur göltur með grís í þjálfun og vildi allt gera til að sýna hvernig maður fær annað fólk til að éta skít. Hvergi var slegið af stinningunni með að ánægðustu viðskiptavinirnir væru hjá Vodafone. Ég spurði göltinn þá hvort hann ætlaði að skutla “routernum” heim til mín eftir skoðun en slík þjónusta er ekki í boði. Eðlilega þar sem hún er í raun engin. Í stað þess að slá til kauða ákváðum við að segja honum að troða “routernum” þar sem sólin aldrei skín og máttum við athuga með tæknimanninn eftir hádegi. Þegar ég geri það er mér sagt að tæknimaðurinn sé með “routerinn” í höndunum og að þetta hafi verið sett í algeran forgang. Ljómandi. Kannski var þetta allt að hjaðna.

Þegar ég hringdi svo aftur rétt fyrir lokun var mér sagt að tæknimaðurinn væri með “routerinn í höndunum og að málið mitt hefði verið sett í algeran forgang. Hva’ba? Það var verið að biðja mig að éta skít eina ferðina enn.

Kom í ljós, eftir að tæknimaðurinn hafði tekið sér heilan dag í að skoða “routerinn” að það var hreinlega allt í góðu með hann. Ég kom niður eftir og bað um að fá að tala við yfirmann. Hún var víst upptekin en myndi hringja um leið og hún losnaði. Ég útskýrði þá fyrir afgreiðslustúlkunni að skyldi þessi yfirmaður ekki hringja væri ég neyddur til að færa mig yfir til Símans með allt mitt heimili, því þó það væri enginn munur á kúk og skít þá æti maður ekki sama skítinn úr sömu skeið. Ég þóttist vita að ég væri nú ekki stór fiskur en væri e-r merking á bakvið stóru orðin um ánægðustu viðskiptavinina þá gæti hugsanlega e-ð gerst.

Yfirmaðurinn hringir í mig og segir mér að nú gæti hún best trúað að það væri e-ð að línunni hjá okkur og þyrftum við að greiða fyrir lagfæringu á henni ef þörf væri á slíku. Ég ætla að vona að þið sjáið samsvörunina við ofangreint dæmi með Digital Ísland. Við heimilisfólkið búum vel þannig að við fengum til okkar símamann sem útskýrði fyrir okkur að ef síminn hjá okkur virkaði þá ætti internetið að virka líka. Síminn var í góðu standi.

Þegar ég útskýri þetta fyrir Vodafone fólki þá virðist það ekki skilja svona rökstuðning. Á meðan á þessu stendur fáum við hringingar frá Vodafone fólki sem er að fylgja eftir minni eftirfylgni af bilun sem nú er komin svo langt á veg að ótækt er að fara útskýra málið fyrir þjónustulundaðri sál í aukavinnu.

Við heimilisfólkið þáðum boð um að fá mann frá Vodafone til að líta á línurnar hjá okkur á þeim forsendum að hann myndi ekki laga einn einasta vír án okkar samþykkis og vitundar af ótta við að Vodafone myndi reyna koma sér undan í skjóli tæknimáls og vanþekkingar af okkar hálfu. Ekki vanmeta þessi skrímsli.

Kom í ljós að ekkert var að hjá okkur og hringdi rafvirkinn eitt símtal og hafði þá línan verið sett í rangt sæti. Það var allt og sumt.

Þegar hingað er komið er vika liðin frá því að internetsambandið rofnaði og þegar á ofangreindu stóð var okkur sagt að við skyldum ræða bætur fyrir ómakið þegar búið væri að finna út hvað væri að. Þetta hljómaði nú eins og fagmannlegt viðhorf en því miður var eftirfylgnin á þessu loforði dræm. Þegar ég svo loks leitaði eftir bótum og þá ekki endilega fjárhagslegum heldur eingöngu viðurkenningu á ómaki sem heimilið hafði orðið fyrir þá kom það uppúr dúrnum að því miður væri ekki um neitt slíkt að ræða en Vodafone gæti boðið okkur að draga frá mánaðargjaldinu af internetinu þá viku sem við ekki höfðum aðengi að því. Sem sagt, ómakið var ekki viðurkennt en í boði var að greiða ekki fyrir það sem við ekki fengum. Okkur var þá boðið að éta ekki skít. Ljómandi fínt, þar sem við vorum einmitt hætt því.

(Myndin að ofan er fengin að láni úr Rolling Stone)

The Urban Spaceman

Stop Press!

Lyrical terrorist. STOP. Arrested on suspicion of carrying records that might be used for terrorism. MESSAGE ENDS.

Hvabaha!?!

Fyrirgefðu.

Vegna kvörtunar sem lögð var fram 14. okt. síðastliðinn, var ég boðaður á fund til húsfélagsins í Asparfelli.

Ég sé mér því miður ekki fært að mæta þar sem ég þarf að fara í vinnu, sem er frá 17.00 -21.00. Rita ég því þetta bréf sem er í senn afsökunarbeiðni og réttlæting á atburði helgarinnar.

Ég geri mér fyllilega grein fyrir því að ég bý í sambýli með öðru fólki, og er þar með ekki hafinn yfir reglur og bönn sem gilda í blokkinni.

Ég og stúlkan sem ég er með höfum verið saman í fjögur ár á laugardaginn var og ákváðum við að halda upp á það með pompi og pragt. Við buðum vinum og kunningjum að samgleðjast okkur og mættu þeir til okkar um 21.00. Við Sigurjón, sem er einnig leigjandi í Asparfelli 8 1L, tókum höndum saman og buðum fólki upp á veitingar og aðstöðu til að sitja og njóta þeirra. Skal það tekið fram að hvorugur hinna leigjendanna voru heima og gerði ég þá ráð fyrir að truflunin næði ekki út fyrir þá íbúð, þ.e. 1L. Fór nú samt svo að kvartað var í formann Húsfélagsins, Ólaf A. Jónsson, og kom hann yfir. Voru lætin satt að segja töluverð en samkvæmið hafði farið úr böndunum og ég ekki gert mér grein fyrir því, fyrr en kvörtunin kom. Hafði ég haldið að hljóð ætti að vera komið á fyrir kl: 23.00, en klukkan var um 22.30 er Ólafur kom. Séu það mín mistök, að það eigi að vera komið á hljóð fyrir þann tíma, biðst ég afsökunar á því.

Einn félaga minna, fór mannavillt á mér og Ólafi og kom heldur en ekki óþægilega að honum. Ekki það að ég og Ólafur séum líkir heldur vorum við í töluvert svipuðum buxum og félagi minn var ekki í aðstöðu til að sjá framan í Ólaf, þannig að hrekkurinn var ekki ætlaður Ólafi heldur mér. Ég biðst innilegrar afsökunar á þessum ægilegu mistökum fyrir hönd félaga míns og mín og vona að Ólafur sjái sér fært um að taka við þessari afsökunarbeiðni.

Var Ólafur í töluverðu uppnámi og bað mig um, á laugardeginum , að rýma herbergið daginn eftir þ.e. á sunnudeginum. Sagði Ólafur að þetta væri ekki fyrsta skipti sem kvartað væri undan þessari íbúð, en hef ég það mér til málsbóta að það hefur aldrei verið kvartað undan mér, eða á neinn hátt annan verið vandræði af mínum völdum, á meðan ég hef búið í þessu herbergi. Skal ég ekki segja til um hvort kvartað hefi verið undan hinum leigjendum herbergjanna. Þar sem ég hef enga vitneskju um það. Ég sá mér ekki fært að rýma herbergið og er því enn íbúi í Asparfelli. Tel ég Ólaf ekki hafa rétt á því, með fullri virðingu fyrir honum sem formanni húsfélagsins, að reka mig út samkvæmt IV lið 17.grein í reglum húsfélagsins, þar sem stendur orðrétt:

„Geri eigandi eða annar íbúi sig sekan um gróf eða ítrekuð brot á skyldum sínum gagnvart húsfélaginu eða einhverjum félagsmanni þess getur húsfélagið eftir a.m.k. eina skriflega aðvörun krafist að hann flytji úr íbúð sinni með eins mánaðar fyrirvara.”

Vona ég að þið sjáið minn hlut í málinu. Geri ég mér grein fyrir broti mínu og hef ekkert að leggja fyrir mig nema afsökun mína og loforð mitt um að slíkt hátterni og slík hávaðamengun komi ekki fyrir aftur af minni hálfu né mínum gestum.

Verð ég kominn heim um 21.30 í kvöld og þætti mér vænt um að fá að vita lyktir á þessu máli svo ég geti verið öruggur um að hafa húsakynni að kveldi dags.

Þakka ykkur fyrir!

------------------------------

Áminning.

This summary is not available. Please click here to view the post.

Gráir draumar.

36 ára karlmaður lokkaði til sín 13 ára stelpu í gegnum internetið. Hann fékk hana til að koma til sín á Kings Cross lestarstöðina, fór með hana heim til sín, hellti hana fulla og reið henni svo. Þessi maður hefur verið settur í steininn og mun sitja af sér 6 ára dóm fyrir verknaðinn. Þá verður hún 19 ára. Ekki finnst mér þetta þungur dómur.

Til að bregðast við slíkum árásum er tilkomið fyrirtæki í Bretlandi sem fer í gegnum harða diskinn hjá fólki sem grunar að börnum sínum stafi hætta af fólki sem leggst á börn. Bretar eru sérstaklega ungdómsdýrkandi fólk, mikið af fólki sem ræður svo ekki við sig og gengur á vit draumóra.

Á svipuðum nótum hefur internet leikurinn Second Life orðið grundvöllur fyrir draumórum margs fólks sem langar að leita á börn en hefur sig ekki í það. Þegar ég ræddi þetta mál við lögfræðinginn minn sagði hann að sér fyndist enginn munur á því að lemja/skjóta fólk til dauða og að ríða 12 ára stelpu “virtually”, við getum ekki farið að handtaka tölvuleikjapersónur, Duke Nukem, Agent 47 eða Sam Fisher. Ættum við þá að handtaka leikara sem hafa leikið slíkan atburð, Kevin Bacon t.d.?

Þetta er ekki rétt, en er þetta rangt? Þetta er sérstaklega grátt svæði. Til huggunnar þykist ég vita það að litlu telpurnar sem verið er að leita á í þessum blessaða leik eru sennilegast ekki litlar telpur, heldur eldra fólk sem er að upplifa falda draumóra um að vera lítil telpa. Eða karlar með kaktus í rassgatinu eins og lögfræðingnum mínum datt í hug.

Óður til Land Rover.

Það er mikið frelsi sem fylgir því að vera uppá hálendi Íslands og kíkja eftir fugli í jólamatinn. Maður er einn á móti náttúruöflunum sem geta verið svo sérstaklega óvægin. Góður útbúnaður, eða réttur öllu heldur, getur skipt sköpum milli lífs og dauða. Góður bíll er nauðsynlegur en ekki nóg. Einnig þarf maður að kunna að keyra. Svipuðu máli er farið með GPS staðsetningartækin. Mítan er sú að margir gangi með gps tæki en kunni svo ekki að nota þau þegar á hólminn er komið. Einnig geta þau klárað rafhlöðurnar þegar mest liggur við. Þetta eru enginn þróuð vísindi svo sem en vert að athuga ástandið á tækinu líkt og að athuga eldsneytið á bílnum. Þetta tvennt, bíll og staðsetningartæki, held ég að sé nauðsynlegt fyrir hálendisferðir. Ég hugsa að ég útbúi svo bara tæmandi lista.

Friður sé með yður.

Hungrið var farið að sverfa sem þýddi að allar rökréttar hugsanir myndu fjalla um mat á einn eða annan hátt: Ég ætla að fá heimsfrið með túmat, sinnep og steiktum. Ég hámaði heimsfriðinn, keypti mér dagblaðið og hélt að þar með væru allar áhyggjur úr sögunni, það var rangt. Heilsíðu minningargrein um Guðmund Ólafsson. Hann Guðmundur var merkilegur karl í lifanda lífi. Á leiðinni heim þykknaði upp og fór að rigna. Ég er kominn inn og fer að lesa greinina um Guðmund. "Elskulegi unnusti, vinur, bróðir og sonur.” Einn með öllu. Þegar Guðmundur var með öllum mjalla þá var hann einn eftirsóttasti piparsveinninn í bænum. Guðmundur var það heppinn, að hann varð ástfanginn af konu. Hann vildi hana, hún vildi hann, allt var eins og best væri á kosið, svo liðu árin. Hann var sannfærður um að þetta væri ástin, sú eina sanna, sem einhleypingar finna tvisvar á dag og þrisvar á sunnudögum. Hún komst að hinu sanna um hans piparsveins ár og fór að efast um sannleiksgildi ástar hans á sér, hún vissi um aumu staðina á honum Gumma sínum. Guðmundur ég vil að þú sýnir mér það í verki að þú elskir mig, segir hún, þú ert alltof myndarlegur til þess að ég geti verið róleg um þig. Hættu að raka þig, þú þarft þess ekki því ég elska þig fyrir það sem þú ert, ekki fyrir það hvernig þú lítur út. Hvað gat hann gert?! Hann elskaði hana! Eins og hann hafði aldrei elskað. Hann settist niður og hugsaði. Hann hugsaði eins og hann hafði aldrei hugsað áður. Vikur liðu og skeggið óx. Það óx og óx þangað til það huldi á honum andlitið. Vikur liðu og skeggið liðaðist. Hann skyldi sýna henni að hann elskaði hana! Mánuðir liðu og enn síkkaði skeggið. Hann girti það ofan í buxurnar þegar þau fóru út, þangað til það laumaðist út um skálmina. Hann vafði það um hálsinn á sér þegar veturinn kom og var næstum búinn að fara sér að voða þegar það flæktist í flaksandi trjágrein. Hann náði að rífa það úr og frelsinu feginn hljóp hann af stað að segja unnustunni tíðindin, steig á skeggið og skallaði Jóhannes, saklausan óástfanginn vegfaranda, í nefið sem brotnaði. Jóhannes, sem tók þessu með mesta umburðarlyndi, kærði Guðmund, sem var látinn raka sig í einum grænum á lögreglustöðinni. Snoðaður gekk Guðmundur heim og unnustan út. Enginn sá Guðmund eftir það. Hann fannst á heimili sínu einn og yfirgefinn. Það hafði enginn vitjað hans í mörg ár og sögur gengu um að hann væri genginn af göflunum. Dánarorsökin var köfnun í eigin skeggi. Hann elskaði hana víst eftir allt saman. Unnustan fékk táknið um ástina í arf og myndaði sinn auð af hárkollum.

Egg.

Alls 28 meintir hryðjuverkamenn hafa verið dæmdir í 40.000 ára fangelsi. Engin kvótaskerðing þar. Alltof mikið ef maður væri að telja ofan í þá eggin svo þeir væru allir pakksaddir. Árin sem hver þeirra fær að meðaltali eru rúmlega 1429 ár, til ársins 3.436. Segjum svo að hver þeirra sé á miðjum aldri og eigi eftir að lifa í 20-30 (25) ár til viðbótar, vegna harðra skilyrða fangelsins, þá er dómurinn á hvern mann 57 sinnum gefin lífstíð. Ég get mest borðað 6 egg, ef mér væri skömmtuð 342 egg til að bjarga lífi mínu, þá væri ég dauðans matur. Hugsanlega kæmist ég uppí 110-20.

hope

Let us not eat the excrement of swine any longer. The cat’s out of the bag. 9/11’01 was a springboard towards an illusion to hide a empty U.S. treasury. The CIA killed JFK, Martin Luther King and possibly a dear friend of mine if he did not relieve himself of the pain. It is hard to be the one eyed man the valley of the blind. Sister... don’t let them feed me this lie!

There you go, the war on terror has been mirrored and we're getting seriously involved in your rectal droppings Mr President. My President is a half decent man but you're just a mean, greedy, tunnel visioned, looter! And that I cannot stand, it's not even in the realm of being human... you swine. It's a lie, it's a lie, it's a lie. Liar, liar your country's on fire.

Here's looking at you kid.

Undi Pundi.

Föstudagar.

Benazir Bhutto kom heim eftir 8 ára útlegð frá Pakistan í gær. 130 manns létust þegar reynt var að bana henni. Hún slapp.

Sauðsvartur almúginn.

Upp hefur komist stórfellt svindl á áhorfendum sjónvarpsstöðvarinnar ITV í Bretlandi, á svokölluðum auðmeltum skemmtiþáttum (light entertainment). Í skemmtiþáttunum sem um ræðir eru áhorfendur beðnir um að taka þátt í símakosningu þar sem kosið er um uppáhalds eitt eða annað, eða það sem maður síst kann við. Greitt er svo fyrir símtalið, fyrir utan kostnað, upphæð sem rennur beint til sjónvarpsþáttarins og stöðvarinnar sem hann er sýndur á, það er ekki svindl. Svindlið fólst í því að hunsa atkvæði áhorfenda sem hringt höfðu inn og beina framvindu þáttarins eftir því sem þótti veita meiri/betri skemmtun til áhorfenda skv. Michael Grade, stjórnarformanni ITV. Er það ekki einmitt það sem fólkið vill? Trúði e-r að þannig væri í pottinn búið, að múgurinn stjórnaði framvindu þátta sem það lagði sína kaþólsku tíund í? Ég gæti trúað að það væri ekki skemmtilegt efni og langt frá því að vera auðmeltanlegt. En það eru greinilega ekki allir hættir að éta skít.

Engin kunnátta, hæfni né geta.

Komin ný borgarstjórn í Reykjavík. Ég er svo aldeilis hissa. Nú er ég ekki viss um að þetta sé viturlegt skref þó svo ég hafi kosið hvorugan flokkinn sem var við stjórn. Hitt er annað mál að þetta var ofboðslega beitt og stefnumiðuð yfirtaka á völdum, sem tókst. Það var flott fannst mér og hitt að éta ekki skít fyrir endalausar bleyður sem hvorki nenna né hafa getu til að vinna vinnuna sína.

Bretar fara bara heim en koma aldrei til vinnu.

Sky fréttastofan greinir frá því í dag að innflytjendur séu að setja álag (strain) á skólakerfið, heilbrigðiskerfið og húsnæðiskerfið. Myndir sýndu frá því að pólskar bækur væru í bókabúðum, pólskar búðir væru til staðar og að pólskir byggingaverktakar væru með vinnu í Bretlandi. Þegar rætt var við einn slíkan innflytjenda þá sagði hann frá því að hann þekkti alls ekki marga breska byggingarverktaka, því hann ynni mestmegnis í hærri endanum (higher end) af samfélaginu. Þegar spurður að því hvort hann teldi pólskt fólk vera betri verkamenn (better workers) svaraði hann því að svo teldi hann vera og því til stuðnings bar hann mun á viðverustundum breskra og pólskra verkamanna. Breskir færu heim um 15:30/16:00 á meðan þeir pólsku mættu kl. 08:00 og færu heim kl. 18:00. Það væri gaman að vita hvenær þessir bresku mættu til vinnu og hve margar klukkustundir af uppgefnum vinnustundum fólkið væri við vinnu.

Það var þá heilagur andi!

Ég brá mér í bæjarferð. Erindið var ekkert sérstakt, bara að spóka mig og skoða mannlífið sem iðar á svo fögrum síðsumarsdegi. Allt fólkið er komið út, það gengur um og skoðar mig og svo annað fólk. Allir svo fjörugir og einhvernveginn verða sorgir mannanna að engu á meðan sólin heiðrar okkur með geislum sínum. Það kvöldar með tímanum og hvað það er yndislegt að sjá sólina hverfa á bak við Póst- og símahúsið. Við, fólkið, förum heim og grillum og lítum svo á Sjónvarp allra landsmanna. Eitthvað fyrir alla. Sovésk-tékknesk heimildarmynd um akuryrkju í Síberíu. Brosandi fólk sem hefur allt til alls og öllum líður vel. Svo kom í ljós að þetta var ekki akuryrkja heldur útrýmingarbúðir fyrir fólk sem ekki var eins og við hin. Eftir þessa skemmtilegu eitthvað fyrir alla heimildarmynd, ákvað ég að það væri kominn tími á að skoða iðandi mannlíf borgarinnar. Forsetinn stóð á sama stað og alltaf, stór og mikill. Hann bjargaði Íslandi! Hann er frelsishetja allra landsmanna. Hann giftist frænku sem beið hans í fimmtán ár. Góður maður, hann Jón. Sameining stéttanna átti sér stað. Maður spilar á gítar og lætur sem hann syngi um sorgir sínar, hefðardama gengur hjá og tekur undir við mikinn fögnuð nærstaddra. Allir sitja dolfallnir og stemming myndast um tilbúnar sorgir mannsins. Dagur var að kveldi kominn, ég fór heim, hrasaði um þröskuld draumalandsins og datt inn fyrir. Nýr dagur blasti við mér og óafvitandi reykti ég tólf sígarettur yfir þremur kaffibollum og settist svo á koppinn. Til hamingju vinur, nýr dagur í veröld þar sem þú vinnur til að kaupa þér hluti sem þú vissir ekki að þig vantaði. Geggjað. Ég geng út. Það fyrsta sem blasir við mér er tuttugu og þriggja metra löng biðröð. Allir bíða í biðröð, allir bíða í biðröð. Ég bíð í biðröð. Ég spyr mann sem bíður í biðröð, hvort hann geti sagt mér af hverju ég bíð í biðröð. Vegir guðs eru órannsakanlegir eins og hann sjálfur, segir hann mér. Svo sagði hann mér frá Óla. Gulur og rauður, rauður og grænn, grænn og blár, blár og svartur, svartur og hvítur, hvítur og fjólublár. Þarna höfum við farið í gegnum allt litrófið, en ekki eingöngu, þetta var einnig upptalning á skónum hans Óla. Allir litir af bestu lakkskónum. Hann átti gott úrval. Hann gekk um bæinn í sitthvorum skónum, þrammandi gulur og rauður, rauður og grænn, grænn og blár og svo framvegis. Hann var búinn að koma sér vel fyrir, ók um á fínum bíl og var að þjálfa sig í því að vera manneskja. Það er ekki allra. Einn daginn er hann var á leið í bæinn var hann stoppaður af lögreglunni. Hann lagði við vegakantinn og beið. Þjónn laganna steig þungum og öruggum skrefum í átt að honum og biður hann um að stíga útúr bílnum. Alveg sjálfsagt, herra segir Óli og býr sig undir að stíga út úr bílnum, en ég verð að segja þér, ég er í sitthvorum skónum, segir hann svo. Þjónninn jánkar því og Óli kemur út. Um leið og Óli hafði stigið út kemur skelfingarsvipur á þjóninn og Óli verður fórnarlamb í orgíu hjá lögreglunni þar sem þeir liggja þrír á honum og veltast um af miklum móð. Hann gleymdi að nefna að þetta væru lakkskór og hann var handtekinn fyrir glæpi gegn tískunni. Hann fékk lífstíðardóm. Hann var dæmdur til að kaupa sér Levi´s 501 einu sinni í mánuði og versla einungis í viðurkenndum tískuvöruverslunum það sem eftir var ævinnar. Æi, greyið gæsin, hann Óli.

Hvaðan er ísl. eþanól?

Sæl veriði, „Everything about ethanol is good, good good” (Chuck Grassley, Iowa). Hr. Ólafur Ragnar virðist vera hjartanlega sammála og það þykir mér undarlegt því ekki hélt ég að hann væri maður sem tæki ákvarðanir að óathuguðu máli. Það sem mér þykir enn undarlegra er að þetta lítur ekki út fyrir að vera bóla, heldur ætlar að verða önnur tilraun á við kjarnorku og vetni. Hvernig var það eiginlega, gekk ekkert að knýja bílana með vetni? Það þarf að brenna meira af eþanóli en bensíni til að sami kraftur myndist við brunann sem þýðir að eþanól brennur ekki hreinna en bensín né er það ódýrara. Þó svo eþanól sé ekkert annað en 180% alkahól þá er uppruni og vinnsla eþanóls langt því frá að vera sú sama. Til að mynda hefur eþanól framleitt úr sykurreyr í Brasilíu orkuhlutfallið 8/1. Það er þegar tekið er tillit til alls orku sem þarf til að rækta, flytja og verka sykurreyr í eþanól þá er orkan sem fæst úr verkun 8x meiri en sú sem hefur verið lögð í verkunina. Það er mjög fínt miðað við bensín sem hefur orkuhlutfallið 5/1. Hins vegar er eþanól sem unnið er úr korni með orkuhlutfallið 1,3/1. Það er því í raun ekkert að því að grenna bensínnotkun með eþanóli en það skiptir ÖLLU máli hvaðan það kemur og úr hverju það hefur verið unnið. Í BNA virðist eþanól ætla að verða það besta síðan niðurskorið brauð. Allir sem e-ð ætla með stjórnmál að gera hafa stökkið á vagninn og ætla ríða græna hyskinu til sigurs, Hillary Clinton, John McCain, Barack Obama og svo nú síðast John Edward. Framleiðsla á eþanóli þar í landi kemur mestmegnis, ef ekki eingöngu, frá korni. Korn er einmitt og hefur verið sú landbúnaðarvara sem hefur fengið mestu aðstoð frá yfirvöldum í BNA, 51 milljarð USD milli 1995-2005 (2x meira en hveiti). Í dag er framleiðsla eþanóls um 3-5% af eldsneytis notkun BNA en heldur yfir 20% af allri kornuppskeru sem hefur orðið til tvöföldunar á heimsverðinu á korni (mjög gott að græða, en það er vandamál með blessaða 3ja heiminn, hann á víst erfiðara með að greiða 2x hærra verð fyrir kornið sitt. En af hverju ættum við svo sem að láta okkur það varða núna... það er langt í burtu). Það er erfitt að réttlæta þessa röskun með öðru en tálsýn og blekkingum. Hættan er sú að bændur í S. og N. Ameríku fari að ryðja úr vegi regnskógum og öðrum ræktunum sem halda aftur af hlýnun jarðar fyrir korn sem hefur orkuhlutfallið 1.3/1. Þetta er ekki bóla, þetta er stórhættuleg tálsýn og vitfirring í skjóli grænna hugsjóna. Meira að segja Apaheili veit þetta og hann veit ekki neitt. Ekki éta skít. Kv. KLT.

Rónaraup

Tími Hann át úrið, ropaði upp klukkustundunum, tuggði mínúturnar, með þykku lagi af sekúndum. Hvað er tími? Jú, tími er bara orð, orð sem hefur mikla þýðingu, því án tímans væri mannkynið, KLUKKULAUST!! Strákur Dagurinn í dag Dagurinn í dag byrjaði á því, að ég upphugsaði eitt ákveðið... mál, ég fór ekki með krónu í vasann, til Reykjavíkur, nú er ég búinn að byggja upp úr því, ég er með tíu þúsund kall í vasanum, og mér líður vel. Þannig er dagurinn í dag! Strákur Þreytt og sár Hvað vil ég segja þér? Ég hef svo mikið að segja þér. Ég er þreytt og sár. Af hverju ertu að horfa svona alltaf á mig. Ef þú meinar ekkert með því. Ég er alveg ófeimin, að horfa framan í heimin. Og mundu eftir því! Kvikindi

Allt sem áður hafði verið svo eðlilegt var nú orðið framandi og gerólíkt því sem það átti að sér að vera. Mér var hugsað um síðustu orð föður míns: Varaðu þig sonur hún gæti verið hlaðin. Maður gekk í hringi og tuldraði fyrir munni sér galdraþulu sem veitti honum þann hæfileika að verða aldrei ringlaður. Annar stóð við símann og spurði viðmælanda um svefnpokapláss fyrir tvo. Allt var kyrrt og allt var hljótt, nema fótatak af hægri, vinstri og símnotanda sem hafði fengið skakkt númer og spurt einhvern Guðmund um svefnpokapláss fyrir tvo. Þriðji maðurinn var lágvaxinn, grannur og mjög þjakaður af einmanaleika og biturð út í samfélagið. Hann var í allt of stórum skóm, sem greinilega voru honum gefnir af einhverjum ókunnugum, nema að hann lifði í voninni um að stækka töluvert á þeim stutta tíma sem skórnir entust. Hann var í of stuttum buxum og of stórri peysu, hann átti sennilega engan jakka eða yfirhöfn. Kona gengur inn og hann er í uppreimdum stígvélum með splæsum sem ná upp undir hné. Konan er með alskegg og fer inn á karlasalernið. Konan stendur við athöfnina. Drengur hlustaði á þögn á snældu sem hann hafði verslað sér. Hann er að komast í skilning við frumstigið í tónfræði. Hann hækkaði aðeins í. Tveir menn sitja á bekk og hófu að ræða jarðaför annars mannsins. Þeir eru klæddir í betri fötin sem einu sinni voru góð, nú eru þau betri. Betri en ekki neitt. Hann ætlar að láta jarða sig í kyrrþey. Hinn spyr hvar hún sé á landinu. Tíminn nálgaðist og mér var þar með rutt út á færiband tímans, það þarf að trekkja lífsklukkuna eins og aðrar klukkur. Jón á röltinu var hættur að ganga í hringi og var kominn meira út í strunsið, strunsaði í öll horn og sleppti engri flís ósnertri, vandvirkur. Mennirnir tveir, höfðu komist að samkomulagi um að auka mætti ferjugang við Breiðafjörð. Lágvaxni, granni, mjög þjakaði, af einmanaleik og biturð, maðurinn var horfinn sjónum mínum en ég vissi af honum fyrir hornið. Ég sá glytta í óútfylltu skóna, þar sem tábergið var enn ókannað eins og ónumið land. Drengur hafði lokið við frumstigið og var nú kominn í algjört hljóð. Hann hækkaði aðeins í. Bílstjórinn kom arkandi að og handlék skiptimiðadæluna eins og hún væri blýkúludæla frá Smith og Wesson. Hann ætlaði sér alltaf að vera lögregluþjónn. Hann komst þó í einkennisbúning. Ég steig upp í og greiddi með seðli, hann vildi seðil og tvo silfraða. Hvað gat ég gert, hann var, jú, með skiptimiðadæluna. Ég fékk mér sæti og lét riddara götunnar svífa með mig heim í fyllsta öryggi. Kv. KLT

AlabamaSlama

When Alabama-Slama woke up that Sunday morning he felt like the big bad freight train had rammed itself up his rectum. He got out of his bed and headed for the toilet as one always does. On the way there he saw his own shadow on the wall and a great huge big thing hanging between his legs. 'oh my god' he thought, 'my wish has come true.' He was wrong. When he looked at himself in profile he realised that this great huge big thing was hanging from his backside. Instantly he started pulling, tossing and turning, trying to get this unwelcome new part of his body out. But all for nothing! This would certainly be a job that had to be done before breakfast, so he thought of a plan. He got himself a rope; tied one end to a doorknob and the other to his new bodypart and legged it. It gave him a new sense of the word "excruciating" pain. He fell down to his knees, with his tail dragging to the floor and lay there for a bit and sobbed. He had to think of another plan and that instantly. Alabama-Slama lived on the third floor in a block of flats and rarely one gets to use that fact to ones advantage but he was about to. He opened the balcony door, extended the rope and off he went flying, the only flying thing with a tail since the dinosaurs. The rope ended, swung him into the window of the flat below and broke it, cutting the rope and down to the ground he headed, naked with a tail. 'Fucking hell, man!' he shouted out so everyone came to look upon what had happened. He felt like a million eyes had watched him walk around the house and back up to his flat. So, what to do? He hanged himself! With loosening of the bowels a rubber arm fell to the floor, its hand; the clenched fist of communism.

Lært hjálparleysi

Lært hjálparleysi er eitthvað sem ég hef lært að segja en svo margir eru hrjáðir af. Fyrir mér er þetta orð og að vita af því gerir mig meðvitaðan um stöðu mína. Hvað gerist ef ég læri hjálparleysi og geng um göturnar án þess að garga og láta í mér heyra þegar mér er misboðið? Hvað gerist ef allir mínir landar og öll íslenska þjóðin lærir þetta hjálparleysi? Hver kemur þá og leysir okkur úr þessari ánauð með hægfara námundun og setur okkur í aðstöður þar sem við getum ekki tapað? Hvað ef mínar pælingar koma of seint og allir hafa þegar lært að staðan sem við erum í sé vonlaus og afturvirkt nám sé það eina sem öll þjóðin getur reitt sig á? Ef maður fer út á götu kemur á móti manni baggi af fólki, knippi af alveg eins fólki sem fannst það sama og hinum og það kemur þeim ekki við. Þau eru í sama mengi og vinur þeirra sem var alveg eins. Það kemur yfir mig hrollur sem á sín upptök í fyrirlitningu sem gýs upp hjá mér þegar ég sá þessi mengi af ungu fólki ganga um bæinn, sem finnst það svo smart því fyrr um daginn hafði því verið líkt við fræga kvikmyndastjörnu og þá var það á grænni grein því það var þá komið með fyrirmynd sem allir dáðu líka, eins og það sjálft. Það er örugglega erfitt að vera geðveikur, svartur blettur á þjóðfélaginu því þeirra baggi er öðruvísi en allir aðrir baggar. Þeirra baggi er geðveikur og því óútreiknanlegur og óskiljanlegur nokkrum heilbrigðum manni, sem segir öðrum manni það sem honum var sagt í gær. Og þannig á þetta eftir að ganga þar til einn maður rífur af sér hlekkina, stígur í drullupollinn á leið sinni að ótroðinni slóð og þeytir upp þessari botnleðju sem við erum og höfum verið svo lengi vegna viðja vanans. Fariði varlega. Kv. KLT

Big Jim

Sæl veriði, þegar ég var lítill átti ég action karl sem var kallaður "Big Jim". Hann var um þrjátíu sentimetrar á hæð og var svolítið massaður. Hann var með liðamót eins og hver önnur manneskja nema hvað að hann gat ekki hreyft ökklann, sem var svolítið sérstakt. Af hverju hann gat það ekki, veit ég ekki! Hann var allur úr harðplasti nema handleggirnir á honum þeir voru úr gúmmí sem hægt var að beygja og ef maður hætti sér í það, stækkuðu upphandleggsvöðvarnir á honum og varð greinilegt að hann var sterkur. Hann gat einnig bara litið til beggja hliða en ekki upp og niður og þótt undarlegt megi virðast, truflaði það mig aldrei neitt! Big Jim var einum hæfileika gæddur, sem þótti merkilegt, hann var með hnapp á bakinu sem var eins og flatarmálið á fingurgóm, þumalfingurs fullvaxta karlmanns, að stærð. Ef maður vildi og þorði gat maður þrýst á þennan hnapp og þá sveiflaðist hægri handleggurinn á honum fram... hann gat þá sem sagt kýlt. Hann var líka alltaf að lenda í einhverjum óskunda og þurfti þá gjarnan að berja frá sér þegar "vondu" mennirnir voru að óþekktast eitthvað. Ég var svo þróaður í mínum leik að meira að segja átti ég innigalla fyrir manninn, það voru þá náttföt og lenti hann í mörgum ævintýrunum á náttfötunum einum saman. Ég þurfti að hætta að leika mér með hann þegar ég fór í gagnfræðaskóla, ekki af því ég vildi það heldur af því það var barnalegt! Stundum, langar mig nú að finna annan svona Big Jim og sína Svínunum hvar Davíð keypti ölið, því það virðist ekki gerast nema í hugarheimi barna. Kv. KLT

First time for everything

Hmmhmm. Testing testing. One two.