Hversu mörg jólaboð?

“Engan trúan á ég vin,

auðnudagar þverra.

Einn ég harma, einn ég styn,

einn ég tárin þerra.

Einn ég gleðst, og einn ég hlæ,

er amastundir linna.

Aðeins notið einn ég fæ

unaðsdrauma minna.”

( K.J. 1842- 1869 )

Ég sá fullorðinn mann liggja á bekk við Ingólfstorg kl. 16:15 þegar tekið var að rökkva. Hann leit út fyrir að vera sofandi en gæti hafa verið dauður og ég nennti ekki að tékka á því. Hann var frekar illa til fara og ég giskaði á að hann hefði sofið þarna bæði áður og nýlega. Sennilegast hefur hann verið búinn að deyfa sig fyrir hverju því sem var að kvelja hann og sennilegast hefur það verið einhver gerðin af eftirsjá. Hvað ætli hann þessi sé að fara í mörg jólaboð þetta árið? Ég tel líklegast að hann þessi eigi ekki neitt sérstakt innbú né heimili til að skreyta. Kannski. Í einu af verkum Friedrich Nietzsche, Svo mælti Zarathustra er fjallað um “ofurmanninn” sem þróaðist frá nútímamanninum og stæði honum fetinu framar líkt og nútímamaðurinn stendur apanum í dag. Eins og ég er að skilja þetta þá er Nietzsche að gera ráð fyrir að hlutirnir yxu stöðugt og yrðu betri, sterkari, stöðugri og áreiðanlegri. Þarna finnst mér vanta að taka inn í myndina hnignun í öllu mannkyni? Ég sé ekki betur en að við nærumst á kaupæði og tilfinningaklámi og hvar vorum við áður ef þetta er framför? Einhver sturlun hefur gripið um sig einhversstaðar. Hann þessi sem fjallað er um hér að ofan er ekki barnanna verstur þó hann sofi á bekk útundir berhimni. Kannski hann sé búinn að átta sig á gátunni og hafi bara gefist upp? Við hin, gáfu og menntamenn, erum búin að vera velta fyrir okkur hvort einhver vilji kaupa svona ekkert og hvort ekkert sé nokkuð ekkert ef allir láta bara eins og ekkert sé. Einnig hefur mér þótt óvæntur vindingur á framþróun í tækni og hún orðið til þess að gera menn heimskari. Líklegra er þó að tæknin veiti öllum vettvang til að tjá skoðanir sínar. Líka mér og heimsku fólki. Maður ætti þó ávallt að hafa það sem veganesti að sniðugra er að halda sér saman og láta fólk halda sig heimskan en að tjá sig og taka af allan vafa.