Að skrifa um eitthvað er góð skemmtun. Þannig getur maður sett hugsanir og vangaveltur sínar í rit, á ritmáli. Ritmál gefur ritanda frelsi til undirbúnings. Hér er ekki eiginlegur flutningur efnis í talmáli með rödd. Annarra manna læsi opnar þá möguleikann á lestri ritmálsins sem þá er ekki endilega kallað lesmál. Hafi læst fólk áhuga getur það lesið það sem ritað er og þau sjá með augunum eða greina sem þrýsting á fingrum(1).
Ritmál er hins vegar ekki allra og þá er sama hvort kallað sé ritmál eða lesmál. Nýlega hitti ég mann sem var ólæs og allt sem hann veit hefur hann heyrt eða hann séð sem atburð eiga sér stað með eigin augum.
Ritmál skal ekki rugla við lesmál. Ritmál er form málsins sem notað er í rituðum texta en lesmál er texti eða efni sem verður lesið, hugsanlega upphátt.
Fólk festir iðulega tækifærisræður í ritmál til flutnings og getur það orðið þunglamalegt og ósannfærandi takist viðfanginu ekki að slíta sig frá lestri ritmáls og að flutningi ræðunnar sbr. Sigurð Elvar Þórólfsson s.l. fimmtudag. Hann hóf mál sitt á kurteisi, vék svo að eljusemi íþróttafólks, baráttunni við ónæga fjármuni og hvernig þeim er nú misjafnlega skipt, en meira skyldi í íþróttir því það sárlega vantaði fé innan íþróttabandalaga. Þaðan fluttist ræðan að upplyftingu andans sem hlýst af iðkun íþrótta. Hann náði að gjóa augunum upp og til hægri á meðan á lestri stóð og las eitt heróp og skellti inn vanþóknunarhækkun í ritmálið og svo hófst verðlaunaafhending. SEÞ stóð sig ágætlega þar og var vel meðvitaður að flest íþróttafólk var statt erlendis og sendi staðgengil sinn til móttöku viðurkenningarinnar, þar til þessi með græna bindið kom. Flott hjá honum.
Að mínu mati hefði maraþónhlauparinn Kári Steinn Karlsson átt að fá viðurkenninguna sem íþróttamaður ársins 2011. En þetta var bara að mati Samtaka íþróttafréttamanna og hvað vita þau annað en þeim er sagt, ekki ósvipað og þessi ólæsi hér að ofan.
Ritmál er hins vegar ekki allra og þá er sama hvort kallað sé ritmál eða lesmál. Nýlega hitti ég mann sem var ólæs og allt sem hann veit hefur hann heyrt eða hann séð sem atburð eiga sér stað með eigin augum.
Ritmál skal ekki rugla við lesmál. Ritmál er form málsins sem notað er í rituðum texta en lesmál er texti eða efni sem verður lesið, hugsanlega upphátt.
Fólk festir iðulega tækifærisræður í ritmál til flutnings og getur það orðið þunglamalegt og ósannfærandi takist viðfanginu ekki að slíta sig frá lestri ritmáls og að flutningi ræðunnar sbr. Sigurð Elvar Þórólfsson s.l. fimmtudag. Hann hóf mál sitt á kurteisi, vék svo að eljusemi íþróttafólks, baráttunni við ónæga fjármuni og hvernig þeim er nú misjafnlega skipt, en meira skyldi í íþróttir því það sárlega vantaði fé innan íþróttabandalaga. Þaðan fluttist ræðan að upplyftingu andans sem hlýst af iðkun íþrótta. Hann náði að gjóa augunum upp og til hægri á meðan á lestri stóð og las eitt heróp og skellti inn vanþóknunarhækkun í ritmálið og svo hófst verðlaunaafhending. SEÞ stóð sig ágætlega þar og var vel meðvitaður að flest íþróttafólk var statt erlendis og sendi staðgengil sinn til móttöku viðurkenningarinnar, þar til þessi með græna bindið kom. Flott hjá honum.
Að mínu mati hefði maraþónhlauparinn Kári Steinn Karlsson átt að fá viðurkenninguna sem íþróttamaður ársins 2011. En þetta var bara að mati Samtaka íþróttafréttamanna og hvað vita þau annað en þeim er sagt, ekki ósvipað og þessi ólæsi hér að ofan.
1. Að mér vitandi les enginn með tánum.
No comments:
Post a Comment